Dokument Episkopatu Polski z dnia 21.03.2020 r. odnośnie przyjmowania Komunii Świętej – Halina Łabądź

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Dokument wydany przez Prezydium Episkopatu Polski z dnia 21.03.2020 r.
pt. ,,Wskazania dla Biskupów odnośnie sprawowania czynności Liturgicznych w najbliższych tygodniach”

Dokument zawiera jeden bardzo ważny fragment:

,,Przypomina się, że każdy wierny zawsze ma prawo według swego uznania przyjąć Komunię Świętą do ust, w związku z tym nikomu nie można nakazywać przyjęcia komunii Świętej na rękę”.

Jak się teraz czują ci Kapłani którzy zmuszali ludzi do takiego przyjmowania Komunii Świętej?
Jak się czują wierni, którzy w taki świętokradczy sposób, przyjmowali Najświętsze Ciało Pana Jezusa?
Dzięki odważnemu Arcybiskupowi Andrzejowi Dzięga, który zdecydowanie i odważnie przypomniał wiernym, jak należy godnie przyjmować Ciało Pana Jezusa.
Wspomniał też o Wodzie Święconej, która jest bezpieczna i wierni nie powinni się jej obawiać, a Kapłani nie powinni nam jej odmawiać.
Za te podstawowe prawdy, posypały się straszne oskarżenia i głosy krytyki, szczególnie zaatakował go „kościół otwarty” z „Tygodnikiem Powszechnym” i Szymonem Hołownią na czele.
Mimo to jednak odniósł zwycięstwo, bo przypuszczam, że to Jego głos przyczynił się do zmiany zdania i wydania tego nowego dokumentu przez Episkopat Polski.

Słuchajmy głosu odważnego Pasterza i podpisujmy petycje w jego obronie.

Dodatek na Isidorium:

Szacunek dla ksiąg liturgicznych oraz dla bogactwa znaków

40. Podkreślając znaczenie ars celebrandi zwraca się uwagę na ważność norm liturgicznych[121]. Ars celebrandi winno sprzyjać rozwijaniu zmysłu sacrum i posługiwaniu się takimi zewnętrznymi formami, które ten zmysł wychowują, jak na przykład harmonia obrzędu, szat liturgicznych, sprzętów i miejsc świętych. Celebracja liturgiczna przynosi pożytek tam, gdzie kapłani oraz odpowiedzialni za duszpasterstwo liturgiczne starają się, by obowiązujące księgi liturgiczne i stosowne normy były znane, wskazując na wielkie bogactwa Ogólnego wprowadzenia do Mszału Rzymskiego oraz Wprowadzenia do czytań mszalnych. Zakłada się, że we wspólnotach kościelnych są one znane i szanowane, choć bywa, że tak nie jest. W rzeczywistości są to teksty, w których są zawarte bogactwa chroniące i wyrażające wiarę oraz drogę Ludu Bożego w ciągu dwóch tysięcy lat jego historii. Tak samo, dla właściwego ars celebrandi, ważne jest zwrócenie uwagi na wszystkie formy wyrazu przewidziane w liturgii: słowa i śpiew, gesty i milczenie, ruch ciała, kolory liturgiczne oraz paramenty. Liturgia ze swej natury zawiera różnorodność środków komunikowania, które prowadzą do zaangażowania się całej ludzkiej istoty. Prostota gestów i umiarkowanie znaków przewidzianych w określonym porządku i czasie, więcej mówią i bardziej angażują wiernych niż sztuczne, niestosowne dodatki. Czujność i posłuszeństwo wobec właściwej struktury obrzędu wyrażają zrozumienie charakteru Eucharystii jako niewysłowionego daru i objawiają wolę celebransa przyjęcia tegoż daru w posłusznej wdzięczności.

Źródło: http://www.vatican.va/content/benedict-xvi/pl/apost_exhortations/documents/hf_ben-xvi_exh_20070222_sacramentum-caritatis.html

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona wykorzystuje pliki cookies
W celu uniemożliwiania jej wykorzystywania tych danych wyłącz pliki cookies w opcjach swojej przeglądarki internetowej
Akceptuje