Słodycz, co słodsza od cukierka – Henryka Frankow Szanel

Moja śp. Babcia miałaby dziś 121, lat ale nauczyła mnie szacunku do Eucharystii. Pamiętam, to było po pierwszej Komunii Św., wracam z Kościoła i wzięłam do ust cukierka i nagle Babcia mówi: ,,wyrzuć tego cukierka, dopiero co przyjęłaś Pana Jezusa do serca, raduj się NIM”… Pamiętam jak dziś moją Babcię skupioną, modlącą się i trzymającą w ręku różaniec. Teraz rozumiem, skąd miała tyle miłości i ciepła – czerpała to z Eucharystii. Dziś Kapłan mówi do ludzi, a stare babcie rozmawiają w czasie Mszy Św. między sobą albo dokarmiają słodyczami wnuczki 😢😢😢 a gdzie ja mogłam się odezwać, a o jedzeniu nie było mowy… Ostatnio do mnie młody Kapłan mówi: ,,Co z tego, że babcie przychodzą na Msze Św. – pogadają sobie, do domu pójdą, zaraz seriale i Pana Jezusa wypłukują ze swojego serca”…

Jest to tekst komentarza z profilu Wspólnoty Dzieci Bożych (z którą współpracujemy) na jednym z portali społecznościowych do tego naszego artykułu: http://isidorium.com/2020/01/11/ludzie-gadaja-ze-stare-babcie-nie-rozumialy-mszy-trydenckiej-i-ona-nie-ma-sensu/

Dodatek Isidorium:

Encyklika papieża Piusa XI ,,Quas primas” – o ustanowieniu Święta Jezusa Chrystusa Króla

ODSTĘPSTWO I NAWRÓCENIE

 1.  W pierwszej encyklice, wydanej na początku Naszego Pontyfikatu, do wszystkich biskupów, kiedy zastanawialiśmy się nad najważniejszymi przyczynami tych nieszczęść jakie przygniatają ludzi i z nimi się zmagają, wówczas otwarcie wskazaliśmy, iż tego rodzaju nawałnica zła nie tylko dlatego nawiedziła świat, ponieważ bardzo wielu ludzi usunęło Jezusa Chrystusa i Jego najświętsze prawo z własnych obyczajów i życia prywatnego, rodzinnego i publicznego; lecz także i w przyszłości nie zajaśnieje pewna nadzieja stałego pokoju między narodami, dopóki tak jednostki, jak państwa stronić będą i zaprzeczać panowaniu Zbawcy Naszego. Przeto wezwaliśmy, by pokoju Chrystusowego szukano w królestwie Chrystusowym i zapowiedzieliśmy, iż to zamierzamy uczynić, o ile to Nam będzie dane: a mianowicie, iż w królestwie Chrystusa nie można, naszym zdaniem, przyczynić się skuteczniej do przywrócenia i utrwalenia pokoju, jak przywracając panowanie Pana Naszego. I zaiste jaśniejszą nadzieję lepszych czasów obudził w nas czy to dopiero powstały, czy też silniej rozbudzony, ów prąd wśród ludów ku Chrystusowi i Kościołowi Jego, w którym jedyne zbawienie: stąd też można było dostrzec, iż wielu z tych, co wzgardziwszy panowaniem Odkupiciela, stali się jak gdyby wygnańcami z Jego królestwa, przygotowują się spiesznie i dojrzewają, by wrócić do obowiązków posłuszeństwa.

Źródło: http://www.nonpossumus.eu/encykliki/Pius_XI/quas_primas/qp.php

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona wykorzystuje pliki cookies
W celu uniemożliwiania jej wykorzystywania tych danych wyłącz pliki cookies w opcjach swojej przeglądarki internetowej
Akceptuje